Абмеркаванне

у якое звычайна засмоктвае пры ўваходзе ў сон — цягнуліся ўсяго пару секунд, а там іх як карова языком... 👅 Карацей, на чацвёртай ці пятай спробе мяне задзяўбло. Плюнула. Ну, бо, калі не ідзе — то не ідзе, і нечага тут гэтсамае! 😒

Заплюшчыла вочы. Глыбока ўдыхнула і выдыхнула. Расплюшчыла вочы. Пацерла твар, каб зняць рэшткі дрымотнасці 🫩 , ляніва спаўзла з ложка 🦥 і ўселася на падлозе насупраць люстэрка.

Сяджу, гляджу на сваё адлюстраванне: быццам не спала ж, але шчокі чырвоныя, вочы заспаныя і валасы растрапаныя 🧹 (нібы і там карова язык прыклала). Смешна 😄
Пасварыла сябе за тое, што я такая няўмека. Потым пасварыла за тое, што я сябе пасварыла, бо я ж толькі пачала вучыцца! Ну, падумаеш, не атрымалася разок-другі, -наццаты... 🙄

І потым згадала: у любой незразумелай сітуацыі — звя⭐здуй спаць! Або проста паляжы 15 хвілін якіх.
Так і вырашыла. З нейкім спакоем унутры агледзела пакой і заўважыла, як скрозь фіранкі прабіваецца дзённае святло. Прыгожа...🥹 Усміхнулася сама сабе ў адлюстраванне і папаўзла назад у ложак. Павярнулася да сцяны, накрылася пледам і з̶а̶х̶р̶а̶п̶л̶а̶... (не закрэслена 😈)
...салодка заснула.

Спала я не так і доўга. Дакладна менш за тую гадзіну, цягам якой я знаходзілася ў стане а*уявозу 😱, бо...

ну ядрыць жа ж тваю налева! А нічога, што ў тым пакоі АНІКОЛІ НЕ БЫЛО АНІЯКАГА ЛЮСТЭРКА?!